Randkowanie, gdy masz wnuki — jak to pogodzić

Bycie babcią lub dziadkiem to piękna rola — ale nie oznacza końca życia uczuciowego. Coraz więcej osób po sześćdziesiątce i siedemdziesiątce z powodzeniem łączy radość z wnuków z poszukiwaniem bliskości dla siebie. Te dwie rzeczy wcale się nie wykluczają.

Masz prawo do własnego życia

Łatwo rozpłynąć się w roli dziadka i uznać, że „teraz to już czas wnuków, nie mój”. Tymczasem potrzeba towarzystwa, czułości i rozmowy dla samej rozmowy nie znika z wiekiem. Pozwolenie sobie na randkowanie to nie egoizm — to dbanie o siebie, które wychodzi na dobre także najbliższym.

Czas: korzystaj z własnych okienek

Opieka nad wnukami potrafi wypełnić kalendarz, dlatego klucz to mądre wykorzystanie chwil dla siebie. Krótkie spotkanie na kawę, gdy wnuki są w szkole albo z rodzicami, bywa więcej warte niż całe wolne popołudnie, którego i tak nie masz. Nie musisz rezygnować z roli dziadka — wystarczy zostawić w niej miejsce na siebie.

Spokojnie z rodziną

Dorosłe dzieci i starsze wnuki bywają różnie nastawione do tego, że babcia czy dziadek ma kogoś nowego. Reakcje mogą Cię zaskoczyć — od radości po zdziwienie. Najlepiej działa szczerość i spokój: nie musisz się tłumaczyć, ale warto dać bliskim czas, by oswoili się z myślą. Z poznawaniem nowej osoby z wnukami nie ma pośpiechu.

Dobry przykład dla młodszych

Jest w tym i piękna strona: pokazujesz wnukom, że na miłość, ciekawość świata i odwagę nigdy nie jest za późno. To cenna lekcja, której nie da się przekazać słowami — tylko własnym, pogodnym przykładem.